తెలుగు సాహితీ జగత్తులో స్త్రీల దృక్పథం, వారి జీవన వైవిధ్యం, సామాజిక చైతన్యం కాలక్రమేణా అనేక పరిణామాలను సంతరించు కున్నాయి. విశేషించి తెలంగాణ ప్రాంతానికి చెందిన రచయిత్రులు ఈ వికాస క్రమంలో తమ ప్రత్యేకమైన శైలిని ఆవిష్కరించారు. విభిన్న కాలాలకు, సామాజిక పొరలకు ప్రతినిధులుగా నిలిచే ఇల్లెందుల సరస్వతి దేవి, ముదిగంటి సుజాతరెడ్డి, జూపాక సుభద్రల సాహిత్యం దీనికి నిలువెత్తు నిదర్శనంగా చెప్పుకోవచ్చు.+
ఇల్లెందుల సరస్వతి దేవి (1918–1998)
కుటుంబ విలువలు - సంస్కరణాత్మక ధోరణి
తొలితరం తెలంగాణ రచయిత్రి అయిన ఇల్లెందుల సరస్వతి దేవి సాంప్రదాయక కుటుంబ నేపథ్యం నుండి వచ్చారు. అయినప్పటికీ ఆధునిక విద్యను, నైతిక విలువలను బలంగా ఆకాంక్షించారు. స్వర్ణకమలాలు, ముత్యాల మనసు, దారిదీపాలు వంటి రచనల ద్వారా సంస్కరణాత్మక సమాజ నిర్మాణానికి ఆమె కృషి చేశారు.
పరివర్తన చెందిన కుటుంబ వ్యవస్థ: ఆమె కథల్లో స్త్రీలు కేవలం వంటింటికే పరిమితం కాకుండా, మారుతున్న కాలానికి అనుగుణంగా చదువుకుని, ఆర్థిక స్వాలంబన సాధిస్తూనే కుటుంబ అనుబంధాలను కాపాడుకునే వివేచనాపరులుగా కనిపిస్తారు.
విద్య, వివేకం: స్త్రీకి విద్య ఎంత ముఖ్యమో, దానికి తోడు వివేకం, సంస్కారం కూడా అంతే అవసరమని ఆమె నొక్కిచెప్పారు. దంపతుల మధ్య పరస్పర గౌరవం, పిల్లల పెంపకం, అత్తాకోడళ్ల సంబంధాలలో మానవీయ విలువలకు ప్రాధాన్యం ఇచ్చారు.
సంస్కరణ మార్గం: పితృస్వామ్య వ్యవస్థను ఆవేశంతో నిరసించడం కన్నా సహనంతో, విద్యా వికాసంతో మార్దవమైన వచనంలో కుటుంబ చట్రంలోనే స్త్రీకి అర్హమైన స్థానాన్ని సాధించడం ఆమె నమ్మిన మార్గం.+
ముదిగంటి సుజాతరెడ్డి
(1940ల తదనంతరం)
సాంస్కృతిక ముద్ర - ప్రాంతీయ ఆత్మగౌరవం
తెలంగాణ విమర్శక, పరిశోధక, కథా రచయిత్రి అయిన ముదిగంటి సుజాతరెడ్డి, సరస్వతి దేవి కుటుంబ కేంద్రీకృత పరిధి నుండి సాహిత్యాన్ని ప్రాంతీయ అస్తిత్వం వైపు నడిపించారు. ఆమె దృష్టిలో స్త్రీ స్వేచ్ఛ అనేది ఆమె జీవించే మట్టి, సంస్కృతితో విడదీయరానిది.
తెలంగాణ జీవన ఆవిష్కరణ: ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్ కాలంలో తెలంగాణ భాష, సంస్కృతులు నిర్లక్ష్యానికి గురైనప్పుడు, తెలంగాణ యాసలోని తీపిదనంతో కథలు, విమర్శనాత్మక వ్యాసాలు రాసి ప్రాంతీయ జీవితంలోని ఆత్మీయతను, సాంస్కృతిక వైభవాన్ని సజీవంగా చిత్రీకరించారు.
సాంస్కృతిక వేదికలు: బతుకమ్మ, బోనాలు వంటి పండుగలను కేవలం మతపరమైన ఆచారాలుగా కాకుండా, స్త్రీలు సామూహికంగా పొందే స్వేచ్ఛకు, వారి ఆత్మగౌరవానికి వేదికలుగా ఆమె ఆవిష్కరించారు.
మధ్యతరగతి ఆంతర్యం: ఆధునికత వైపు పరుగులు తీస్తున్న సమాజంలో మధ్యతరగతి స్త్రీలు పడే మానసిక వేదనలను, సంప్రదాయం-ఆధునికతల మధ్య ఊగిసలాడే వారి ఆంతర్యాన్ని సున్నితంగా విశ్లేషించారు.
జూపాక సుభద్ర (1960ల తదనంతరం):
దళిత ఫెమినిజం -
ధిక్కార స్వరం
సమకాలీన దళిత-ఫెమినిస్ట్ రచయిత్రి, బహుజన ఉద్యమకారిణి అయిన జూపాక సుభద్ర.. ప్రధాన స్రవంతి ఫెమినిజం కేవలం ఉన్నత వర్గ స్త్రీల సమస్యలకే పరిమితమైందనే విమర్శను ఎలుగెత్తి చూపారు. రాయక్కమాన్యం, కైతురమ్ నెత్తురు, అయ్యో యెన్కటి కాలం వంటి రచనలతో దళిత స్త్రీల ఆత్మగౌరవ పోరాటాన్ని సాహితీ పీఠంపై నిలిపారు.
త్రివిధ అణచివేత (Triple Oppression): దళిత స్త్రీ ఒకే సమయంలో పితృస్వామ్యం, కుల వివక్ష, శ్రమదోపిడీ అనే మూడు దారుణమైన ఒత్తిళ్లకు గురవుతోందని సాధికారికంగా ఆవిష్కరించారు.
పోరాట పటిమ: ఈమె కథల్లోని శ్రామిక దళిత స్త్రీలు బాధితులుగా కన్నీళ్లు కార్చరు. దౌర్జన్యాలను, కుల వ్యవస్థను నిలదీసే కథానాయికలు. గ్రామీణ ఉపాధి, శ్రమదోపిడీ, ఆత్మగౌరవ పోరాటాలే ప్రధాన ఇతివృత్తాలు.
నిరసనాయుధంగా భాష: కష్టజీవుల ప్రత్యక్ష అనుభవాల నుండి పుట్టుకొచ్చిన పదునైన, ధిక్కారపూరిత శ్రామిక భాషతో పితృస్వామ్యాన్ని, కుల ఆధిక్యతను నిలదీసే ప్రత్యక్ష ఆయుధంగా తన కలాన్ని వాడారు.
యువ/వర్ధమాన రచయిత్రులకు...+
ఈ దిగ్గజ రచయిత్రుల సాహితీ ప్రయాణాన్ని పరిశీలిస్తూ, నేటి యువ కవయిత్రులు, వర్ధమాన రచయిత్రులు తమ కలాలకు పదును పెట్టడానికి కొన్ని ముఖ్యమైన సూచనలు.
సొంత గొంతు (Authentic Voice): అనుకరణలకు దూరంగా ఉంటూ, తమ సొంత అనుభవాలు, జీవించిన మట్టి వాసన, చుట్టూ ఉన్న సామాజిక వాస్తవికతల నుంచే రచనలు చేయాలి.
వస్తువులో లోతు: కేవలం సమస్యలను ఉపరితలంగా చెప్పడం కాకుండా, దాని వెనుక ఉన్న ఆర్థిక, సామాజిక, మానసిక పొరలను లోతుగా విశ్లేషించాలి.
భాషా ప్రావీణ్యం, నిరసన: నిత్య జీవితంలో ప్రజలు మాట్లాడే మాండలికాలు, శ్రామిక భాషలోని జీవాన్ని గుర్తించి, భావవ్యక్తీకరణకు భాషను ఒక శక్తివంతమైన ఆయుధంగా మలచుకోవాలి.
సామాజిక బాధ్యత: సరస్వతి దేవి నైతికత, సుజాతరెడ్డి సాంస్కృతిక మూలాలు, సుభద్ర ప్రశ్నించే ధిక్కార తత్వాన్ని మేళవించి, సమాజానికి ఒక స్పష్టమైన దార్శనికతను అందించాలి.
తులనాత్మక ముక్తాయింపు
ఈ ముగ్గురు రచయిత్రుల జీవన దార్శనికతను, సాహిత్య ప్రయాణాన్ని సమగ్రంగా చూసినప్పుడు తెలంగాణ ప్రాంతంలో మహిళా చైతన్యం సాధించిన వికాస పరిణామ క్రమం స్పష్టమవుతుంది. ఇల్లెందుల సరస్వతి దేవి వేసిన నైతిక విలువలు, విద్యా వికాస పునాది నుండి... ముదిగంటి సుజాతరెడ్డి అందించిన సాంస్కృతిక-ప్రాంతీయ ఆత్మగౌరవ అస్తిత్వం మీదుగా... జూపాక సుభద్ర రగిల్చిన దళిత-ఫెమినిస్ట్ కుల నిర్మూలనా పోరాటం వరకు తెలుగు సాహిత్యంలో స్త్రీ చైతన్యం నిరంతరం కొత్త పొరలను విప్పుకుంటూ విస్తరించింది. ఈ పరిణామ క్రమం నేటి వర్ధమాన రచయిత్రులు సామాజిక సమత కోసం కలాన్ని నిర్భయంగా నడపడానికి ఒక గొప్ప ప్రేరణగా నిలుస్తుంది.
- కపిల రాంకుమార్, 9849535033







కామెంట్లు (0)