1
అప్పుడెప్పుడో తండ్రిచ్చిన చిరుగుల గొడుగు,
అది ఆకారానికే ఒక వస్తువు
ఎండను ఎదిరించి నీడనివ్వదు
వాన కురిస్తే తడవకుండా ఆపదు
అయినా దాని కింద-
కాలపు ఒరిపిడిలో నలిగిన ఆకులా
పనిముట్లను ముందేసుకొని
ముడుచుకు కూర్చున్న దేహమొకటి.
2
కత్తి, ఆరె, గూటం, పనిరాయి-
చేతివేళ్ల కొనసాగింపులైన ఇనుప నరాలు
ముడతలు పడ్డ చేతుల స్పర్శతో
పులకించే నిర్జీవపు పాత చెప్పుల్లోకి
ఊపిరిని నింపుతున్న
తాతముత్తాతల చేతిపని.
3
గుండ్రని బూతద్దాల కళ్ళజోడు వెనుక
నలభై ఏళ్ల ఎండమావుల వెలుతురు
ఎద్దుకొమ్ములో దాచిన మిగ్గి స్పర్శతో
మొండి తోలులోకి సుతారంగా దిగే ఆరె
ప్రతి కుట్టుకూ..
చిట్లిపోతున్న బతుకును బిగించి కడుతున్న
నమ్మకపు తోలుదారం.
4
నకనకలాడే ఆకలి బాధ కొండంతై
నెత్తిపై కూర్చున్న అలసట భారం
నెర్రెలుబారిన దేహంతో
ఈ నగరపు పరుగులనన్నిటినీ
నిశ్శబ్దంగా మోస్తున్న
భూమిపుత్రుడు.
5
వర్షపు నీటిలో కొట్టుకుపోయే పాత చెప్పులు
సుడులు తిరిగే నీళ్లలో తేలే ఎండుటాకుల్లా
మెరిసే కొత్తజోళ్ళు చిగురించిన పసిమొగ్గలు
గుండె చప్పుడులా వినిపించే ప్రతి కుట్టూ,
కాలపు ముద్రలా పడే
ప్రతి తోలుదారపు ముడీ-
రక్తమాంసాలతో రాసుకున్న
జీవన చరిత్ర.
6
తలుపులు, కిటికీలు లేని
పూరిగుడిసెకే పరిమితమైన
నిరుపేద ప్రపంచం-
ఎగుడుదిగుడు బాటల్లో
నడిచే ఊరి పాదాలకు
ముళ్ళు గుచ్చుకోకుండా
నెత్తురు చుక్క నేల ముద్దాడకుండా
కాపాడే తోలుజోడు
7
అతడు కేవలం బతుకు తెరువు కోసం
చెప్పులు కుట్టే మాదిగోడు మాత్రమే కాదు
కఠినమైన ముళ్లబాటలన్నీ
పూలబాటలయ్యేలా
మనుషుల నడక కింద
తన గుండెను పరిచిన
పునాది రాయి.
- విల్సన్ రావు కొమ్మవరపు,
89 854 35 515







కామెంట్లు (0)