మనసున మనసై…!

మట్టిలో నా చేతులు
నీలి మేఘాలలో నా శిరస్సు
ఆశయాల నక్షత్రాలు చాలానే ప్రవహిస్తాయి
నాలో ఆశయాల నక్షత్రాలు చాలానే ప్రవహిస్తాయి
పంచుకునే మనసుంటే ఓ కోయిలా
మధుమాసమే అవుతుంది అన్నివేళలా…!
అవును మరీ…
ఆ కనురెప్పల సరిహద్దులలో
చిక్కుకున్న కన్నీటిచుక్కను
తడిమి చూసావా ఎపుడైనా
మిత్రమా…!
ఒక్కసారి
ముత్యం లా మారిన ఆ బిందువులో
కథలు చెప్పే రంగులెన్నో..
ఎద ఎదలో ఓ భావం
ప్రతీ భావంలో శృతి కలిసే పరిమళం
కనిపించీ కనిపించని
నా కన్నీటిచుక్క స్ఫటికం లా మారి
మదిలో వ్యాకులతకు ప్రతిబింబమే అవుతుంది….
అర్ధం చేసుకునే మనసుంటే ఓ కోయిలా
మధుమాసమే అవుతుంది అన్నివేళలా…!
శిలలోంచి ఒక రూపం ప్రవహిస్తేనే కదా శిల్పం…!
మరీ, దీపం నుంచి ఏమి ఆశిస్తాం…?
వెలుగు….!
ఆ వెలుగుని ఎవరో ఒకరు వెలిగించాలి
ఆది మనమే…అదీ మనమే…!
మరెందరికో ఆ వెలుగుజ్ఞానం ప్రసరించాలి…
ఆమెకు. ఆ గౌరవం అందించాలి.
(నేడు అంతర్జాతీయ మహిళా దినోత్సవం)
– జి.రాజకుమారి, 9490099008