Sopathi
ఆరోగ్యం
జోష్
సమీక్ష
కవిత
ప్రత్యేకం
సందర్భం
చౌరస్తా
నెమలీక
కథ
కవర్ స్టోరీ
ఆ రోజు నా ఫోన్‌ చూడాలని అడిగింది ఆమె. మామూలుగా నా ఫోన్‌ జోలికి కూడా రాని ఆమె అలా అడగడం నాకు వింతగా అనిపించింది. ‘నీ ఫోన్‌ ఇవ్వు.’ ‘ఎందుకు
ఆ రోజు ఉదయం నుంచి ఒక్క మెసేజ్‌ కూడా లేదు. మామూలుగా అయితే, నేను ఆఫీసుకు చేరేలోపే ఏదో ఒకటి వచ్చేది. ఒక్కోసారి ఒక
ఆమెకు వచ్చిన ఆహ్వానం గురించి చెప్పినప్పుడు, నేను మొదట అడిగిన ప్రశ్న ఇది. “నువ్వు ఒప్పుకున్నావా?” ఆమె నవ్వింది.
నగరానికి దూరంగా ఉన్న ఆ కొనుగోలు కేంద్రం దగ్గరికి చేరేసరికి ఉదయం ఇంకా పూర్తిగా మేలుకోలేదు. ట్రాక్టర్లు వరుసగా నిలబడి ఉన్నాయి. తడిసిన
‘‘రెండు గంటలు మాత్రమే రామ్‌... వెళ్లివద్దాం.” “నువ్వు రెండు గంటలంటే నాలుగ్గంటలని అర్థం.” “అయినా సరే.. నువ్వు రావాలి.” అది ఆమె కాలేజీ రీయూనియన్. చా
ఆ రోజు నా పుట్టినరోజని నాకు గుర్తే లేదు. ఒకవేళ గుర్తున్నా.. అలాంటి విషయాలకు పెద్దగా ప్రాధాన్యం ఇవ్వను. ఆరోజు కూడా ఎప్పటిలాగే ఫోన్లు, మీటింగులు.. రాత్రి
