నేటికీ స్ఫూర్తిదాయకమైన పరకాల త్యాగగాథ
నవతెలంగాణ – పరకాల
సెప్టెంబర్ 2 అంటే పరకాల ప్రజలకు ఒక తేదీ మాత్రమే కాదు.. అది నెత్తుటితో రాసిన చరిత్ర. స్వేచ్ఛ కోసం, జాతీయ జెండా కోసం, నిజాం నిరంకుశ పాలనకు వ్యతిరేకంగా పరకాల గడ్డపై ప్రజలు సాగించిన పోరాటానికి ప్రతీక. 1947 సెప్టెంబర్ 2న పరకాలలో జరిగిన నరమేధం తెలంగాణ విమోచనోద్యమ చరిత్రలో ఒక విషాద ఘట్టంగా నిలిచిపోయింది. దేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన కొద్ది రోజులకే పరకాల ప్రజలు తమ హక్కుల కోసం తుపాకీ తూటాలను ఎదుర్కొన్నారు.
జెండా ఎగురవేయాలని.. జనం కదిలివచ్చారు
1947 ఆగస్టు 15న దేశం స్వాతంత్ర్యం పొందినా హైదరాబాద్ సంస్థానం మాత్రం నిజాం పాలనలోనే కొనసాగింది. నిజాం నిరంకుశత్వం, రజాకార్ల అరాచకాలకు వ్యతిరేకంగా ప్రజల్లో ఆగ్రహం పెరిగింది. భారతదేశంలో హైదరాబాద్ సంస్థానాన్ని విలీనం చేయాలని, జాతీయ జెండాను ఎగురవేయాలని ప్రజలు ఉద్యమించారు.
ఉద్యమనేతల పిలుపుతో సెప్టెంబర్ 2న పరకాల తహసీల్దార్ కార్యాలయం సమీపంలో జాతీయ పతాకాన్ని ఎగురవేయాలని నిర్ణయించారు. చుట్టుపక్కల గ్రామాల నుంచి ప్రజలు భారీగా ఊరేగింపుగా పరకాలకు తరలివచ్చారు. చాపలబండ వద్దకు చేరుకున్న ప్రజలపై రజాకార్లు, నిజాం అనుచరులు దాడికి దిగారు. కత్తులు, బరిసెలు, తుపాకులతో ప్రజలను వెంబడిస్తూ దాడులు చేసినట్లు చారిత్రక కథనాలు తెలుపుతున్నాయి.
తూటాలకు ఎదురొడ్డి.. అమరులైన వీరులు
పరకాలలో జరిగిన కాల్పులు, దాడుల్లో అనేకమంది ప్రాణాలు కోల్పోయారు. అమరవీరుల సంఖ్యపై చారిత్రక ఆధారాల్లో భిన్న గణాంకాలు ఉన్నప్పటికీ, పరకాల అమరవీరుల వారసుల సంఘం ప్రకారం 22 మంది స్వాతంత్ర్య సమరయోధులు ఒకేరోజు ఆత్మార్పణం చేశారు.
అంతేనా చారిత్రక కథనాల్లో ప్రస్తావించిన అమరవీరుల్లో గజ్జి పర్వతాలు–కనిపర్తి, కుంట ఐలయ్య–నాగుర్లపల్లి, బత్తుల సమ్మయ్య–వీరన్న, మేకల పోచయ్య–రాయపల్లి, పోతుగంటి పెద్దులు–దమ్మన్నపేట, దాతుపెల్లి రాజయ్య–రేగొండ, కుమ్మరి రాములు–రేగొండ, గెల్లే కట్టమల్లు–దామరంచపల్లి,పూర్ణాసింగ్–చల్లగరిగె, కలువాలఅంకూస్–
గోవిందాపురం తదితరుల పేర్లు ఉన్నాయి.అదేవిధంగా మంత్రి కేదారి, గుండారపు కొమరయ్య, జాలిగపు ముసలయ్య, ఆకుతోట మల్లయ్య, రాజ్మహ్మద్, వర్దెల్లి వీరయ్య పేర్లు కూడా పరకాల రక్తచరిత్రలో కనిపిస్తాయి. రంగాపురంలో ఆకుతోట మల్లయ్య, వడ్డెపల్లి వీరయ్య, రాజామహ్మద్లను చెట్లకు కట్టి హత్య చేసిన ఘటన
పరకాల.. ‘దక్షిణ భారత జలియన్వాలాబాగ్’
ప్రజలు చేతుల్లో ఆయుధాలు పట్టుకొని యుద్ధానికి వెళ్లలేదు. వారి చేతుల్లో ఉన్నది జాతీయ జెండా.. స్వేచ్ఛపై ఆశ.. భారతదేశంలో విలీనం కావాలన్న ఆకాంక్ష. కానీ ఆ ప్రజలపై తుపాకులు పేలాయి. అందుకే పరకాల నరమేధాన్ని జలియన్వాలాబాగ్ ఘటనతో పోల్చుతూ ‘దక్షిణ భారత జలియన్వాలాబాగ్’గా అభివర్ణించారు. పరకాల అమరధామం నేటికీ ఆ రక్తచరిత్రకు సాక్ష్యంగా నిలుస్తోంది.
త్యాగాలను ఎలా కాపాడుకుంటున్నాం?
సెప్టెంబర్ 2న ప్రతి ఏటా పరకాల అమరవీరుల స్మారక భవనం, అమరధామంలో అమరవీరులకు నివాళులు అర్పిస్తున్నారు. 2025లో కూడా అమరవీరుల శిలాఫలకానికి, స్వాతంత్ర్య సమరయోధుల విగ్రహాలకు పూలమాలలు వేసి సంస్మరణ కార్యక్రమాలు నిర్వహించారు. అమరవీరుల స్మారక భవనం, అమరధామాన్ని భవిష్యత్ తరాలకు స్ఫూర్తిగా నిలిచేలా పరిరక్షించాల్సిన అవసరం ఉందని స్వాతంత్ర్య సమరయోధుల వారసుల సంఘం ప్రతినిధులు అభిప్రాయపడుతున్నారు.
చరిత్రను గుర్తుంచుకోవడం బాధ్యత
సెప్టెంబర్ 2 మనకు ఒక చారిత్రక ఘటనను గుర్తుచేయడానికే కాదు.. స్వేచ్ఛ విలువను గుర్తుచేయడానికి కూడా. నేడు మనం స్వేచ్ఛగా జాతీయ జెండాను ఎగురవేస్తున్నామంటే దాని వెనుక వేలాది మంది త్యాగాలు ఉన్నాయి. పరకాల అమరవీరులు తమ ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి నిలబెట్టిన ఆ స్ఫూర్తిని నేటి తరం తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది.చరిత్రను మరచిపోతే త్యాగాల విలువ తగ్గిపోతుంది. అందుకే సెప్టెంబర్ 2ను కేవలం సంస్మరణ దినంగా కాకుండా.. ప్రజాస్వామ్యం, స్వేచ్ఛ, హక్కుల విలువలను గుర్తుచేసే దినంగా భావించాలి.పరకాల నేలపై చిందిన ఆ రక్తం ఎండిపోయి ఉండొచ్చు.. కానీ ఆ త్యాగాల జ్ఞాపకం మాత్రం తరతరాలకు నిలిచిపోవాల్సిందే.సెప్టెంబర్ 2.. పరకాల రక్తచరిత్రకు గుర్తు.అమరవీరుల త్యాగానికి ప్రతీక.స్వేచ్ఛ విలువను గుర్తుచేసే చారిత్రక దినంగా ప్రతిఒక్కరూ స్పూర్తి పొందాల్సిన అవసరం ఉంది.
