నా తెలంగాణ గడ్డ

లడాయి అడ్డా…
నా తెలంగాణ గడ్డ!
ఈ మట్టికి మహత్యం ఉంది,
ఈ నేలకో చరిత్ర ఉంది.
పొలిమేర దాటిన ప్రతి గాలికి
పోరాటపు వాసన ఉంది,
పల్లె దారిలో నడిచే ప్రతి అడుగుకీ
పౌరుషపు జాడ ఉంది.
​
ఇది కేవలం మట్టి కాదు…
మా తల్లుల కన్నీళ్లతో తడిసిన నేల,
మా తండ్రుల నెత్తుటితో
ఎర్రబడిన నేల,
బానిస సంకెళ్లను తెంచిన
బతుకు బాట నేల.
​​​
గీడ కులం లేదు…
గీడ మతం లేదు…
మనిషే మనిషికి బంధువు!
రామ్ అయినా… రహీం అయినా…
రాబర్ట్ అయినా-
మన రక్తం ఒక్కటే,
మన బతుకు ఒక్కటే,
మన గమ్యం ఒక్కటే!
​
నైజాం నీడలో
నలిగిన బతుకుల్ని
ఈ నేల ఇంకా మర్చిపోలేదు.
మతం పేరుతో
మనుషుల్ని విడదీసే
గుంటనక్కల గుసగుసలు
జాగ్రత్తగా పసిగట్టాలి.
​
చరిత్రను వక్రీకరిస్తే
నిజం అబద్ధం అయిపోదు.
రక్తంతో రాసిన పుటల్ని
రాజకీయ రంగుతో చెరపలేరు.
మతోన్మాదపు వాతకు
తగిలిన పుండు
ఒక్క మాటతో మానదు-
మనిషితనం మందుగా
మన ఐక్యతే ఔషధం!
​
ప్రతి పోరాటంలో ప్రజల శ్వాస ఉంది!​
ఆ శ్వాసను
సంఘటించిన శక్తి-
ప్రజల మధ్య నిలిచిన
కమ్యూనిస్టు ఉద్యమం!
​
భూమి కోసం, భుక్తి కోసం,
విముక్తి కోసం
నడిచిన అడుగులన్నీ
ఈ నేల జ్ఞాపకాలే!
​
ఎర్రజెండా అంటే
కేవలం ఒక రంగు కాదు-
కష్టజీవి చెమటకు గౌరవం,
రైతు హక్కుకు భరోసా,
కార్మికుడి శ్రమకు విలువ,
అణగారిన మనిషికి గొంతు.
​ఈ నేలపై
ఎన్ని జెండాలు ఎగిరినా-
కష్టజీవి గుండెలో
ఎర్రజెండా జ్ఞాపకం నిలిచే ఉంటుంది.
ఎందుకంటే…
తెలంగాణ గడ్డ
పోరాటం నేర్పిన గడ్డ!
– కొండూరు భాస్కర్‌