రెండు గీతల అవతల

​ఆడా, మగా అనే రెండు గీతలతో
మనిషిని కొలవాలని చూసిన ప్రపంచంలో
​ఎవరో..
ఆ గీతల మధ్య కాదు
వాటి అవతల తమను తాము కనుగొన్నారు
​అది తిరుగుబాటు కాదు
తమ ఉనికిని గుర్తించుకునే ప్రయాణం
​వారి పేర్లు
మొదట్లో ఎవరికీ వినిపించవు
​వినిపించినా అంగీకరించడానికి
మనకి ఇప్పటికీ ధైర్యం సరిపోదు
​వాళ్లు నడిచే దారిలో
మట్టి అదే ఉంటుంది
ఆకాశమూ అదే ఉంటుంది
కానీ అడుగుల అర్థం
మాత్రం మారిపోతో౦ది
​ఎందుకంటే అక్కడ శరీరం కాదు
తమ నిజాన్ని తామే అంగీకరించుకోడానికీ
ఆలింగనం చేసుకోవడానికీ
ఒక నిశ్శబ్ద యుద్ధం నడుస్తోంది
​ఎవరో గీసిన రెండు గీతల మధ్య
వాళ్లు ఒదిగిపోవడం లేదు
నలిగి పోతున్నారు
​అర్థనారీశ్వరుడి ముందు
చేతులు జోడించే మనమే
మన నిర్వచనాల్లో ఇమడని
మనుషుల్ని చూసి
ఇంకా చీదరించుకుంటూనే ఉంటాం
​అర్జునుడు బృహన్నలగా
మారిన కథను చదివి
గౌరవంగా తల వంచుతాం
శిఖండి పేరు చెబుతూ వీరత్వాన్ని స్మరిస్తాం
​కానీ ఇప్పటి కాలంలో
తమ పేరు కోసం, తమ అస్తిత్వం కోసం
తామే నిలబడుతున్నవాళ్లని
ఇంకా పరీక్షలోనే ఉంచుతున్నాం
ఇంకా ముఖం తిప్పేసుకుంటున్నాం
​వారి కన్నీళ్లు
ఎవరికీ కనిపించని చోట కూడా
తడిగా మిగిలే చరిత్రలు
​వాళ్లకి కావలసింది
తమని పరాయివాళ్లలా చూడని చూపు
దయతో చాచిన చెయ్యి కాదు
వెనక్కి తీసుకోని స్నేహం
సరిచేసుకొమ్మని చెప్పే జాగ్రత్త కాదు
ఉన్నది ఉన్నట్లుగా అంగీకరించే హృదయం
​ఎందుకంటే
మనిషిని మనిషిగా చూడలేని చోట
సంస్కృతి ఎంత గొప్పదైనా
అది కేవలం అలంకారమే
​వారు మాత్రం ఆ అలంకారాలన్నింటి మధ్య
విరామం లేకుండా చుట్టుముట్టి వేధిస్తున్న
వెకిలి చూపుల మధ్య
తమ నిజాన్ని భుజాన వేసుకుని
ఎప్పటిలాగే కన్నీళ్లని రెప్పల వెనకే అదిమి
నిబ్బరంగా నడుస్తూనే ఉన్నారు
​ఎప్పటికైనా
ఈ నేల రెండు గీతల్లో కాదు
అనేక శ్వాసల్లో మనిషిని
చదవడం నేర్చుకుంటుందేమో
​ఎప్పటికైనా గుర్తింపులు గోడలు కాక
కనీసం కిటికీలు అవుతాయేమో
​అప్పుడే వారి కథలు
వేదనగా కాదు, ప్రతిఘటనగా కాదు
ఒక కొత్త సంగీతంలా వినిపిస్తాయి
​అప్పుడే మనిషి అనే పదం
తన పూర్తి అర్థాన్ని గుర్తు చేసుకుంటుంది..
​ఖదిజ్ఞాసి రజని, 9848030089